شعر ابوالقاسم کریمی با نام لبان زخمی

بر لبان زخمیُ خاموشی که
سرود درد را زندگی میکند ،
از ترس سیلی کشدار
شب زمستانی
بوسه میزنیم،

و از درون قالبی تهی
که حافظ عصاره ی تاریخ ما بود
به آینده
نگاه میکنیم……..

ای همراه
ای همخون
این راه زندگی نیست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار